top article

Από το video installation που έκανε για τον Δον Ζουάν του Μαρμαρινού στη Στέγη και τη συμμετοχή της σε εκθέσεις όπως το Sublimations Milan (που επιμελήθηκε η Rodica Tanase στο Fondazione Luciana Matalon) μέχρι το art direction του Γιώργου Μαζωνάκη στο One Man Show του και τις εμβληματικές σκηνοθετικές της δουλειές με το Dogville και το Cleansed στο θέατρο, δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει δοκιμάσει καλλιτεχνικά η Έφη Γούση.

Η Έφη ζει και δημιουργεί μεταξύ Αθήνας και Παρισιού. Επέλεξε την Πόλη του Φωτός για τη μετεγκατάστασή της συνειδητά. Είναι κοντά στο Λονδίνο –όπου κάνει πολλές δουλειές, αλλά δε θα ήθελε να ζει εκεί–, ενώ της δίνει αρκετές ευκαιρίες να εξελιχθεί καλλιτεχνικά ως φωτογράφος αλλά και προσωπικά. Η φωτογραφία της μοιάζει με εκτόνωση από τη σκηνοθεσία, μια μικρογραφία του μεγαλύτερου οράματός της που δεν είναι πάντα εφικτό να δούμε σε μια σκηνή λόγω της παραγωγής που θα χρειαζόταν.

Το πολύπλευρο ταλέντο της Έφης Γούση

"Οι φωτογραφήσεις μόδας που κάνω έχουν πολύ μεγάλο κόστος οικονομικό και με εκφράζουν απόλυτα. Προτιμώ να έχω λιγότερες δουλειές που δείχνουν την καλλιτεχνική μου υπόσταση. Νιώθω πως ό,τι παρουσιάζω δημιουργεί ένα στυλ, ώστε να αναγνωρίζει ο κόσμος που με παρακολουθεί τη δουλειά μου, τους κώδικές μου. Στο θέατρο, από την άλλη, κάνω πιο σκληροπυρηνικά πράγματα. Στην Ελλάδα λόγω του περιορισμένου budget των παραγωγών δεν μπορείς να κρατήσεις την αισθητική που έχεις στις φωτογραφίες. Θα χρειαζόταν υπερβολικά πολλά χρήματα. Στο σανίδι είναι πιο ωμά τα πράγματα" σχολιάζει. Η βία και η εξουσία φαντάζουν σαν κεντρικά θέματα στη θεατρική δουλειά της, αλλά η Έφη δεν έχει μια ξεκάθαρη ματιά απέναντί τους. "Η βία και η αίσθηση ότι είμαι ανυπεράσπιστη απέναντί της είναι από τους μεγαλύτερους φόβους μου. Προσπαθώ μέσα από τα έργα όχι να την προβάλλω, αλλά να δείχνω τι προκαλεί, τις συνέπειές της. Ό,τι κάνω έχει έναν εξαγνισμό, ένα ρομαντισμό, και ως καλλιτέχνις πιστεύω έντονα στην κάθαρση. Είναι ένα στοιχείο που θέλω να υπάρχει σε όλα τα έργα μου" λέει χαρακτηριστικά.

Η κουβέντα μας βαραίνει πολύ για ένα ζεστό βράδυ με πίτσα και κρασί σε ένα μπαλκόνι στην Πλάκα και, για να ελαφρύνει το κλίμα, την πάω στη σχέση της με τη mainstream ποπ κουλτούρα και τη συμμετοχή της στη Eurovision, όπου δημιούργησε την πλέον άρτια αισθητικά εικόνα που έχουμε δει, μέσα από το βίντεο του Better Love. "Είχα πολλές προτάσεις στην πορεία μου να γίνω γνωστή ως ηθοποιός ή σκηνοθέτις, αλλά τις απέρριψα γιατί ένιωθα ότι αφενός θα χάσω τον εαυτό μου και αφετέρου μπορεί να γίνω δυσάρεστη με τους συνεργάτες μου. Από την άλλη, δεν μπορώ να κλείνομαι πολύ στον εαυτό μου. Προσπαθώ να βρω τη μέση οδό γιατί δε θέλω η δουλειά μου να καταντά εσωστρεφής. Στη Eurovision νιώθω ότι κατάφερα να μη χάσω την ταυτότητά μου ως καλλιτέχνις σε κάτι που είναι μαζικό. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαιρόμουν με τα reactions του κόσμου κάτω από το βίντεο που σχετίζονταν με την αισθητική του, από ανθρώπους που δεν ασχολούνται απαραίτητα με τα visual arts. Τα διάβασα όλα. Το βίντεο του Better Love ήταν μία από τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου. Ζήτησα εθελόντριες στο Ίντερνετ και ήρθαν από φίλες μου μέχρι κορίτσια που δεν είχα δει ποτέ στη ζωή μου. Όλα αυτά τα κορίτσια ήρθαν για μένα και τη δουλειά μου και με συγκίνησαν τρομερά. Χωρίς καμία πρόβα και σε αντίξοες συνθήκες –γυρίζαμε Γενάρη μήνα σε έναν παγωμένο χώρο– ούτε μία δε διαμαρτυρήθηκε. Αυτό το concept που ξεκίνησε σ’ εκείνο το βίντεο θα το συνεχίσω γιατί είναι δικό μου. Θέλω πολύ να τις ξαναμαζέψω για επόμενο project. Αυτή η στιγμή δικαίωσε απόλυτα την επιλογή μου να συμμετάσχω στη Eurovision" αναφέρει η δημιουργός πριν τελειώσει το κρασί και μας αφήσει με την επίγευση των ονειρικών εικόνων της.

Ολόκληρη η συνέντευξη της Έφης Γούση στη Madame Figaro Σεπτεμβρίου

Ιούλιος 2018

>